Seseorang yang kukenali...

Pada hujung tahun 1989 saya mengikuti satu kursus motivasi yang dianjurkan oleh PERHEBAT di Kem Sg. Buloh, Selangor sebelum menamatkan perkhidmatan dengan TLDM. Kursus selama 2 hari itu dihadiri oleh 40 peserta dan dikendalikan oleh Quad Management Services sebuah syarikat perunding motivasi.

Kebanyakan peserta terdiri daripada mereka yang akan tamat perkhidmatan dan juga mereka yang telah pun tamat perkhidmatan di dalam ATM. Kursus bermula dari jam 8.00 pg sehingga jam 5.00ptg.

Apa yang menarik perhatian saya sepanjang kursus tersebut ialah kebolehan Tuan Haji Mohd Thani Hj Pilus selaku pengurus syarikat tersebut dan fasilitator menyampaikan mesej dan intipati modiul kursus tersebut dengan jelas dan berkesan. Di dalam nada serius beliau menyampaikan syarahan diselitkan juga lawak jenaka agar peserta tidak bosan dan mengantuk.

Pada pagi hari pertama beliau memulakan sesi dengan meminta setiap peserta bangun dan memperkenalkan diri masing-masing secara ringkas. Beliau kelihatan seperti bersahaja mendengar setiap peserta bangun dan memperkenalkan diri mereka. Saya juga tidak ketinggalan memperkenalkan diri saya secara ringkas. Namun hakikatnya beliau mendengar dengan penuh konsentrasi dan fokus atas apa yang kami perkatakan terutama pada setiap nama-nama kami.

Modiul sesi pagi dan petang banyak diisi dengan pembahasan soal jati diri serta matlamat arah tuju setiap pesara ATM setelah tamat perkhidmatan nanti.

Pada pagi hari kedua kursus kami dikejutkan dengan kebolehan daya ingatan Tuan Haji Mohd Thani mengingati setiap nama kami seramai 40 orang itu. Beliau berjalan ke setiap tempat kami duduki di dalam kelas sambil menyebut setiap nama kami dengan tepat tanpa sebarang bahan rujukan. Ini yang mengagumkan saya akan kebolehan beliau. Beliau mampu mengingati nama-nama kami hanya dalam sehari sahaja. Bukan seorang. Bukan dua orang atau sepuluh orang. Tetapi 40 orang semuanya. Di penghujung sesi kursus kami diberi ‘business card’ untuk dihubungi sekiranya ada keperluan.

Beberapa tahun kemudian (mungkin tiga tahun) dengan izin Allah swt kami dipertemukan semula. Beliau masih lagi menjalankan perniagaan perunding motivasi. Manakala saya pula telah lebih setahun menjalankan perniagaan pembersihan bangunan. Persahabatan kami kian bertambah baik. Saya juga sering menziarahi beliau di pejabatnya.

Suatu hari beliau pernah mempelawa saya agar dapat memberikan ceramah tentang industri perniagaan mencuci bangunan kepada sekumpulan kecil pesara TNB dan bakal pesara TNB di Bayu Beach Resort, Port Dickson, Negeri Sembilan. Saya bersetuju atas pelawaan beliau dan saya juga membawa seorang teman rapat saya Saudara Jaizerul yang lebih berpengalaman dalam industri ini untuk membantu saya.

Alhamdulillah, kursus pendek sehari itu berjalan dengan lancar.

Satu perkara yang Tuan Haji Mohd Thani pernah memberitahu saya yang masih saya ingati pada waktu rehat tengahari sebelum mengerjakan solat Dzuhur.

‘Ismail, saya boleh menyampaikan ceramah atau syarahan di hadapan beratus atau beribu orang tanpa rasa takut dan gementar. Tetapi saya berasa gugup dan gementar apabila diminta untuk menjadi imam dalam solat jemaah. Lebih-lebih lagi pada solat maghrib atau isya’ yang memerlukan bacaan dengan nyaring’.

Inilah hakikatnya insan-insan ciptaan Allah swt. Sebahagian mereka diberi kelebihan dari sebahagian yang lain. Begitu juga sebahagian mereka dikurangkan dari sebahagian yang lain.

Hari demi hari berlalu. Kami disibukkan dengan tugas dan komitmen masing-masing sehingga kami lupa untuk menyiram suburkan keakraban persahabatan kami. Kami membawa haluan masing-masing. Kini saya tidak ketahui di mana Tuan Haji Mohd Thani berada. Saya pernah juga mencari beliau di pejabatnya. Namun pejabat tersebut telah dihuni oleh orang lain.

Pak Mail: Mungkin beliau sudah bersara dan balik kampong. Usia beliau jauh lebih tua dari saya.